OPROGRAMOWANIE MAXIMDL MaximDL jest oprogramowaniem płatnym. Ze względu na popularność tego rozwiązania, warto przyjrzeć się jednej z jego funkcjonalności - analizy fotometrycznej. Na początek ważna uwaga. Nie każda wersja tego oprogramowania posiada moduł fotometryczny. Które wersje mają taką funkcjonalność, można sprawdzić tutaj. W tym opracowaniu podana jest informacja jak przeprowadzić proces fotometrii Maximem. Zakładamy, że jako użytkownik tego pakietu wiesz jak przeprowadzić i kontrolować sesję. Zaczynamy od punktu w którym mamy załadowane , gotowe, poprawne i przygotowane klatki uzbierane wcześniej.
PROCEDURA FOTOMETRII APERTUROWEJ Otwieramy dwa moduły. View>Information window i Analyze>Photometry. Oknem information na razie się nie przejmujemy. W oknie photometry wybieramy metodę odczytu czasu klatek (w chwili gdy materiał zebraliśmy również za pomocą maxima lub softu uzupełniającego nagłówek pliku fit w polu DATE-OBS), najsensowniejszym rozwiązaniem będzie wybór opcji Date/time from FITS. W przypadku braku tej wartości w nagłówku najlepiej wybrać opcję file timestamp (o ile pliki fit były tworzone bezpośrednio przez sensor, a komputer w trakcie nagrywania materiału miał poprawny czas systemowy). Jeżeli nasze pliki powstały w wyniku konwersji i nie mają ani wypełnionych nagłówków, ani prawdziwych dat utworzenia, najlepiej wybrać opcję sequence number. W takim wypadku jedynie osiągniemy ślad odciśnięty przez XO-3b na swojej gwieździe macierzystej. Niestety Maxim nie posiada tak zaawansowanej funkcjonalności jak MuniWin w tej materii. Cały czas operując w oknie Photometry zaznaczmy opcję Act on all images, Use star maching i Snap to centroid. Ustawiamy pole Mouse clic tags as: na "new object" i po najechaniu kursorem (celownik) na XO-3, klikamy. Maxim zamyśli się na jakiś czas (zależny od ilości klatek i możliwości komputera) i oznakuje nasz obiekt ringami. Po kliknięciu prawym guzikiem myszy gdziekolwiek na zdjęciu możemy w podręcznym menu ustawić zakresy apertur pomiaru. To odpowiednik funkcjonalności Muniwina opisanej tutaj. W następnym ruchu wybieramy w polu Mouse clic tags as: opcje "new reference star", kliknięciem oznaczamy jedną z gwiazd referencyjnych podanych tutaj. W polu Ref Mag podajemy wartość magnitudo naszej gwiazdy referencyjnej dla odpowiedniego filtra (dla rejestracji bez filtra użyj wartości V, chłopakom z Merate będzie najłatwiej przeliczać i konwertować). Możesz zaznaczyć więcej niż jedną gwiazdę referencyjną. Nazwij swoje obiekty - Obj1/ Ref1 itd. poprawnymi nazwami (XO-3b dla celu naszych zmagań, nazwa katalogowa dla gwiazdy referencyjnej) to się przyda przy zapisywaniu danych Pozostaje jedynie użyć opcji View Plot. Uwaga, wszystkie screeny pochodzą z zarejestrowanego kilka miesięcy temu tranzytu planety TrES-3b i nie przedstawiają zapisu sesji X0-3b. Materiał z zarejestrowanym tranzytem egzoplanety TrES-3b jest lepszej jakości, przez co łatwiej na jego przykładzie tłumaczyć. 
Nie zawsze będzie jednak jak trzeba. Pierwszą sprawą jaka może nas zaskoczyć to dwie płaskie linie na wykresie. 
To wynik skalowania. Proszę zwrócić uwagę na zakres magnitudo na osi pionowej. 0.3 mag to 100x więcej niż nas interesuje. Taka skala wypłaszczy każdy znany mi egzotranzyt. (Można by polemizować przy V1412 nad którym astroamator.info się pochylał, ale to akurat dosyć specyficzny case) Sugeruję w opcjach settings ustawić parametry następująco (to jedynie sugerowane ustawienie które zadziała w bardzo wielu przypadkach bez jakiejkolwiek dalszej klikologii) gwiazda referencyjna:
- symbol = none
- line = none obiekt:
- symbol = plus
- line = thin plot limits:
- time axis = auto
- magnitude = auto
- period folding = none
- offset = (nie ruszać) Po ustawieniu mniej więcej kwadratowego kształtu wykresu powinno być ładnie wszystko widać. Drugim problemem jaki może nas spotkać to praktycznie płaska linia z kilkoma wystrzelonymi daleko w górę lub w dół wartościami 
Te dziwne wartości to klatki, gdzie coś poszło nie tak. Chmura, szarpnięcie klatki, cokolwiek. Takie klatki po prostu usuwamy z pomiaru. Nie dadzą one naukowcom żadnej wartości, a tylko mieszają przy pracy, reskalując wykres maxima. Usuwamy poprzez kliknięcie w uciekiniera prawym guzikiem i rozwijalne submenu. 
Wykres też może wyglądać jak poszarpane EEG. W takim przypadku mogło zadziałać bardzo wiele czynników. Nie koszuj zebranego materiału. Skontaktuj się z nami bezpośrednio, lub poprzez dyskusję na wątku projektu na astro-forum.org. Fotometria to dla nas nie pierwszyzna. Znamy parę trików i szybko połapiemy się co jest nie tak i jak zaradzić problemowi (o ile zaradzić się da). Ostatni krok to zapis pliku wynikowego. Po kliknięciu w guziczek save zobaczymy poniższe okno. 
- Nazwa pliku dowolna, choć dla tego projektu proponuję format Y.XXX-ZZZ.txt Gdzie Y. to pierwsza litera Imienia, XXX to Nazwisko a ZZZ koordynaty miejsca z którego dokonano zapisu.
- Typ pliku: AAVSO Format txt
- Observer Code: Posiadany kod AAVSO (lub "NNN" jeżeli nie mamy przydzielonego kodu.
- Chart ID: 1969afs (to kod tej strefy z plottera AAVSO)
- Precision: 3 (zostawiamy defaultowe ustawianie)
- Group: NA
- Filter Band: W zależności od użytego filtra, w przypadku braku filtra lub walk przez Luminację / IR cut, proszę wybrać "CR" Plik wynikowy powinien wyglądać jak poniżej. 
» Brak komentarzy
Ten artykuł nie był jeszcze komentowany
» Wyślij komentarz
|
Start 
Projekty 
